Zo leer je vogels kennen, deel 2

Australië tot nu toe saai... maar vogels brengen er veel kleur in


Dick en Els
In de zestiger jaren zat er in elk pakje Rizla vloeitjes een plaatje (shag kostte toen een gulden, vloei een dubbeltje). Die plaatjes (daar gaat het om) kwamen in series van vijftig en er zijn in de loop der jaren verschillende series uitgebracht zoals 'Inheemse Zoetwatervissen' (met o.a. de pos, de grondel, de rivierprik, het bittervoorntje en de elrits om maar wat te noemen), 'Tropische Aquariumvissen' (3 deeltjes maar liefst) en het nooit meer overtroffen 'Inheemse Vogels'. Jongens (van het type 'lid van de jeugdnatuurwacht') verzamelden die plaatjes fanatiek en plakten ze in de speciale boekjes. Dat ging veel sneller wanneer je vaders, ooms en buurmannen zo ver kon brengen om, in plaats van Mascotte, ook Rizla te kopen. Jahaaa, zo leer je vogels kennen!


Dick en Els

Op een van onze ritten over de stranden hier in Australië zagen we dit groepje Oystercatchers (scholeksters). Twee gewone en één black oystercatcher (die zeldzaam schijnt te zijn).

 


Dit is de Knobby Kneed Curlew. Daar hebben we op Hook Island behoorlijk veel last van gehad. 's Nachts namelijk krijst het beest keihard onophoudelijk naar soortgenoten die op anderhalve meter afstand staan maar klaarblijkelijk stokdoof zijn. Ze zijn niet bang. Wanneer je te dichtbij komt blazen ze als een boze kat.

Dick en Els

Na de Yellow Tailed Black Cockatoo in Tasmanië en New South Wales zien we in het noorden van Queensland  ook de Red Tailed Black Cockatoo. Ze zijn vrijwel gelijk. Helemaal zwart maar in plaats van een gele band op de staart heeft de laatste daar twee grote rode vlekken.

 


We zien inmiddels ook andere Rosella's. In Tasmanië zagen we Green Rosella's, toen Eastern (die we het mooist vinden) en daarna de Crimson Rosella. Die zijn hier in het noorden niet meer. Wel zijn er Pale Headed Rosella's. Die zijn vooral in de vlucht mooi.

Dick en Els

De Redwing Parrot zagen we voor het eerst op een caravan park in Pentland, tijdens onze rit tussen Townsville en Mount Isa. Later opnieuw in de buurt van Cloncurry. Kleine groepjes met één mannetje en meerdere vrouwtjes.

Galah's zien we nog steeds. Die schijnen overal in Australië voor te komen.
Dick en Els
Drie kraanvogels, vlak langs de Flinders Highway. Het was het hoogtepunt van een honderdveertig kilometer lange dag tussen Julia Creek en Cloncurry (Flinders Highway).
Dick en Els
Deze vogel hebben we heel lang de 'Belgische Vlagvogel' genoemd. Toen wisten we nog niet dat het de Brush Turkey was. Scharrelt vaak rond op caravan parks (een beetje zoals in Nederland de fazant).
Dick en Els
Toen we, bij Ayr, aan het Mountain View Lake Park kampeerden zagen we 's avonds de Lotus Bird over de bladeren van de waterlelies rennen. De poten van deze vogel zijn groter dan z'n lijf.
Dick en Els

De Butcher Bird is iets kleiner dan de Europese ekster en heeft de zuiverste zang die we ooit hoorden (en ook heel gevarieerd). Soms zingt hij een deel van een toonladder (op en neer) dan weer simpele deuntjes. Minder leuk is z'n gedrag. het is een meedogenloze slachter. In Bowen zagen we hoe een groepje Butcherbirds een kolonie grijze vleermuizen uitmoordde. Heel wreed!

 

Ook mooi: Magpie Goose. Eksterganzen dus. En ook met een heel apart geluid. Het is verbazend hoeveel zwartwitte vogels er in dit deel van de wereld vliegen.
Dick en Els
De Red Backed Kingfisher zien we regelmatig. Anders dan z'n Europese neef jaagt deze niet alleen op vis maar ook op hagedisjes en kleine slangetjes. Net als de Kookaburra.

 

De Rainbow Bee-eater. Zien we maar heel af en toe. Maar als we 'm zien stoppen we meteen. Komt ook in Europa voor. In La Pobla de Segvur (Spaanse Pyreneeën) hebben we ooit een hele middag bij een kolonie doorgebracht.

Dick en ElsDit is een hele vreemde vogel. De Australian Bustard. Het vrouwtje wordt ongeveer 80 centimeter groot maar het mannetje wel 130 cm. We hebben foto's gezien waarop de keelzak van het mannetje helemaal is uitgelubberd waardoor het lijkt dat hij een hele lange witte baard heeft. Dat hebben we nog niet in het eggie gezien. Ze leven solitair en hebben vrij grove zware poten die ze als een landingsgestel intrekken wanneer ze opstijgen.
Dick en Els
De Blue Capped Honey Eater zagen we veel in de kuststrook van North Queensland. Nu we verder naar binnen zijn zien we ze veel minder. Jammer... want heel mooi!

Wereldfietsers?

dickenelsoppadIn ruim negen jaar reden Dick en Els ruim 111.000 kilometer door vijf continenten. Ze doorkruisten ruim vijftig landen en stonden met hun fietsen op  een paar van 's werelds meest afgelegen plekken. Tijdens die reis hebben ze geschreven en gefotografeerd.
Het resultaat daarvan vind je op deze website. Honderden reisverhalen en duizenden foto's; met het doel anderen te inspireren tot een omslag in het leven.
Voor degenen die niet gaan fietsen maar liever thuis blijven staan er bijna honderd wereldrecepten.

Inmiddels zijn Dick en Els gestopt met fietsen en wonen ze in Den Haag. De fietsen staan in de schuur en hun tent is ingepakt. Els werkt "in de zorg". Dick is grafisch vormgever en bouwt websites.
2fietsenoppad224