Maken Dick en Els gebruik van GPS tijdens hun rondje door Australië?

Kaart en kompas

Dick en Els
Een lange reis… hoe plan je dat? Hoe bepaal je je dagafstanden en je planning. Welke kaarten gebruik je? Waar haal je die? Hebben jullie een GPS bij je? Het zijn vragen die bijna dagelijks aan ons gesteld worden. Daarom nog maar eens wat antwoorden.



In de praktijk plannen we een grote reis op basis van de gemiddelde dagafstanden die we door de jaren heen hebben gemaakt. In de praktijk komt dat neer op ongeveer zeventig kilometer per gemiddelde  fietsdag en vijfenveertig kilometer per dag wanneer we daar ook rust- en vakantiedagen bij meerekenen. Wanneer we die gemiddelden gebruiken zouden we in één jaar (dat is de maximale visumtijd die wij in Australië kunnen krijgen) ongeveer 16.000 kilometer kunnen fietsen.  De lengte van de route, gemeten langs Highway 1, is ruim 14.500 kilometer. Tel daarbij duizend kilometer door Tasmanië op, wat side-trips en het stukje van Katherine naar Darwin twee maal, dan blijkt dat dit heel mooi past.
Voilá… op zich heb je dan al een plan. Je weet je vertrekdatum en je weet ook wanneer je het land weer uit moet zijn. Je weet dat je in elf maanden tijd ongeveer 15.000km gaat fietsen. Daarmee kun je dus aan de slag.
Voor een grove planning gebruik je een kaart met eengrote schaal (die kaart koop je in Nederland). Daar neem je de afstanden tussen de grotere steden van en na wat simpel rekenwerk weet je al snel op welke data je, bij benadering, op welke plekken moet zijn om in de pas te blijven met ‘het schema’. Dat is ook handig wanneer je vakanties en rustperiodes wilt plannen.

Met zeventig kilometer per dag plannen we vervolgens de dagen. Met een redelijke kaart op tafel kiezen we een route. Daarbij kijkenwe vooral of we, op ongeveer zeventig kilometer afstand, een overnachtingsplek kunnen vinden. Dat kan een camping zijn maar ook een kampeerplek (bos, rivier o.i.d.). Het is niet gezegd dat we daar gebruik van maken… maar we plannen er wel redelijk op. Diezelfde planning gebruiken we ook voor het inkoopmoment (omdat je niet de hele dag met levensmiddelen in je tas wilt rondrijden).
De kaarten die we dagelijks gebruiken schaffen we meestal aan in het land waar we op dat moment zijn. In dit geval, in Australië, is dat simpel en goedkoop omdat er in elke redelijke plaats een kantoor van het NRMA is. Daar kun je, op vertoon van je ANWB lidmaatschapspasje, uitstekende kaarten krijgen. Gratis. Er zijn kaarten van alle zeven staten plus deelkaarten van de grote steden. Wanneer je geen lid van de ANWB bent kosten deze kaarten A$6,95 per stuk. Zelfs dat is good value for your dollar!

Wat niet?
Een reisgids, zoals een Lonely Planet, Footprint of Rough Guide gebruiken we hier niet. Dat haalt het verrassingselement uit ons avontuur. We vinden het veel leuker om ons te laten verrassen door dat waar we ‘toevallig’ tegenaan fietsen dan om met een tevoren door een reisgids bepaalde verwachting naar iets toe te fietsen. Onderweg, zo merken we, zijn er bovendien genoeg andere reizigers en localo’s die je leuke tips geven. Vooral dat laatste (de tips van de localo’s) blijken in de praktijk veel waardevoller dan de zonnige foto’s  en aanprijzingen uit een boekje. Bovendien staan die gidsen voor meer dan de helft vol met de beschrijvingen van hotels e.d. en daar maken we op deze reis ook al geen gebruik van. Weg ermee dus!
Voor ons vertrek kregen we van verschillende kanten de tip om het door National Geographic uitgegeven ‘Koud Bier en Krokodillen’ van xxxx te lezen. Dat hebben we geprobeerd. Meerdere malen. Er is niet door te komen. Een buitengewoon saai relaas dat (ook dat nog) heel slecht vertaald is. Meuk!

Dick en ElsWat dan wel?
Hier in Australië zijn we, heel toevallig, tegen een verdomd handig boekje aangefietst. Around Australia By Bicycle is een in eigen beheer uitgegeven pocket van Paul Elwood die in 1999 hetzelfde rondje gefietst heeft. Onderweg heeft Paul veel praktische notities gemaakt (of met een dictafoon op z’n bagagedrager gereden). Superpraktisch, niet toeristisch, geen bijvoegelijke naamwoorden. Zo staan er wel ontelbare wildkampeerplekken langs de route vermeld (beoordeeld met 1, 2, 3, 4 en 5 sterren) en zijn ook de waterpunten in de outback(!!!) aangegeven. De bike shops staan er in en, de roadhouses, general stores en supermarkten. Er staat niet in beschreven hoe geweldig mooi het interieur van een kerk is en hoe lekker het eten in een bepaald restaurant. No nonsense en heel praktisch!
Vijf sterren!

GPS?
Nee. Geen GPS. Omdat we meestal over wegen en paden fietsen die op een kaart staan en we, met onze kilometertellers, heel goed kunnen bepalen waar we zijn. Geweldig voor wandelaars, kayakkers, cross-country skiers, 4wd-ers en iedereen die van het pad afgaat maar niet voor toerfietsers.

Wereldfietsers?

dickenelsoppadIn ruim negen jaar reden Dick en Els ruim 111.000 kilometer door vijf continenten. Ze doorkruisten ruim vijftig landen en stonden met hun fietsen op  een paar van 's werelds meest afgelegen plekken. Tijdens die reis hebben ze geschreven en gefotografeerd.
Het resultaat daarvan vind je op deze website. Honderden reisverhalen en duizenden foto's; met het doel anderen te inspireren tot een omslag in het leven.
Voor degenen die niet gaan fietsen maar liever thuis blijven staan er bijna honderd wereldrecepten.

Inmiddels zijn Dick en Els gestopt met fietsen en wonen ze in Den Haag. De fietsen staan in de schuur en hun tent is ingepakt. Els werkt "in de zorg". Dick is grafisch vormgever en bouwt websites.
2fietsenoppad224