Overlevingskoekjes (Australië)

Dick en Els

Anzac Bikkies


Ingrediënten
  • 100 gram gewone huishoudbloem
  • 150 gram kristalsuiker
  • 75 gram havermout
  • 75 gram geraspte kokosnoot
  • 100 gram boter of margarine
  • 1 eetlepel gele rietsuikerstroop ('Golden Syrup')
  • 1 theelepel natriumbicarbonaat
  • 2 eetlepels kokend water

Werkwijze:
Bloem, suiker, havermout en kokos mengen in een kom. Boter en rietsuikerstroop smelten en het natriumbicarbonaat oplossen in kokend water en bij de gesmolten boter + stroop voegen. Dit mengsel bij het 'droge' mengsel voegen en alles goed dooreen roeren.
Koekjes maken en op een ingevet bakblik leggen. (1 koekje = ongeveer 1 eetlepel deeg (als je de koekjes dun en krokant wil, neem je kleine schepjes deeg ; wil je ze dikker en taaier om te kauwen, neem dan een royale schep))
15 minuten (of tot ze een goudbruine kleur hebben) laten bakken in een voorverwarmde oven op ca. 175°C.
Omdat de deegbolletjes in de oven wel eens durven openvloeien en je zo één grote ANZAC-biscuit bekomt, wordt de raad gegeven om in dat geval de nog hete koek met een mes in koekjes te verdelen van zodra die uit de oven komt : dan is alles nog zacht en laat het zich zonder breken versnijden.

ANZAC-biscuits (bikkies in de volksmond) zijn een typische lekkernij uit Australië en Nieuw-Zeeland. Het recept dateert uit de Eerste Wereldoorlog en de naam van de koekjes verwijst naar het Australian and New Zealand Army Corps dat toen een onderdeel was van het Britse leger.
Het gaat om een variante op 'Scottisch oatcakes' - een recept dat door Schotse immigranten meegebracht werd naar Australië en Nieuw-Zeeland. Deze haverkoekjes werden naar de soldaten op het westelijke front in Europa gestuurd en in het thuisland werden ze in de straten of op tuinfeesten verkocht om geld in te zamelen voor de oorlogsslachtoffers.
Door een aanpassing van het oorspronkelijke recept, konden de koekjes niet bederven tijdens hun lange zeereis naar Europa en de toevoeging van geraspte kokosnoot en 'golden syrup' aan de traditionele ingrediënten, zorgen voor de typische smaak van deze 'ANZAC-bickies' (om het eens in echt Australisch te zeggen.)
In Australië en Nieuw-Zeeland zijn de koekjes nog steeds heel populair. Je vindt ze - zelfgebakken - in elk huishouden en schoolkinderen maken en verkopen ze wanneer ze geld willen inzamelen voor een goed doel.
Ze zijn niet alleen een herinnering aan de oudstrijders van 14-18, maar ook een uiting van het sterke nationale gevoelen dat door en sinds die oorlog in Australië en Nieuw-Zeeland ontstond.